Waarom je mindset over geld je financiële situatie beïnvloedten wat je kunt doen om dat te veranderen

Geld…

Ik weet nog dat ik als kind geld verschrikkelijk vond. Waarschijnlijk omdat we er weinig van hadden. ‘Waarom hebben we geld nodig om iets te kunnen doen of kopen?‘ vroeg ik toen.

Ik ben groot geworden met ‘wie voor een dubbeltje geboren wordt, wordt geen kwartje‘ en ‘geld groeit niet op de rug‘ en dat je hard moet werken om veel geld te hebben. Waarschijnlijk heeft het faillissement van mijn ooms, die het bedrijf van mijn opa hadden overgenomen, ook geen goed gedaan… Hierdoor moest ik als klein meisje een bureaustoel teruggeven. Zodat ze die konden verkopen. Op de een of andere manier heeft dat er toen ingehakt.

Hoe je omgeving vaak bepaalt hoe jouw eigen overtuigingen eruit zienEn in mijn geval waren het beperkende overtuigingen

Deze mindset heeft er flink ingehakt. Vele jaren lang hebben we (mijn eigen gezin) het financieel zwaar gehad. Manlief werd vrijwel direct na de geboorte van onze oudste ziek, waardoor zijn tijdelijk contract niet werd verlengd. Zijn ziekte werd niet erkend (ook al kon hij niets) en dus hadden we ook geen recht op een uitkering. Ik had geen baan toen ik zwanger werd, maar vond direct eentje en werkte daardoor fulltime sinds onze dochter 4 maanden was. Maar de druk vond ik zwaar. En tijdens mijn zwangerschapsverlof van onze tweede dochter, werd ik min of meer ontslagen (ik kreeg een telefoontje van het ziekteverzuimbureau, dat ik nota bene zelf had ingehuurd, met de vraag: ‘Wat ik nodig had om daar weg te gaan’.). Dit resulteerde in een verschrikkelijke periode met een rechtzaak waar ik, zo leerde ik meer dan 10 jaar later, PTSS (Post Traumatisch Stress Syndroom) door kreeg. Het duurde 8 jaar voordat ik de bedrijfsauto’s kon zien rijden zonder er een gevoel bij te hebben!!

Gelukkig was manlief inmiddels genezen (dankzij de alternatieve geneeskunde – de reguliere liet ons stikken) en heeft nog een kortstondige baan gehad  (het bedrijfsleven bepaalde dat als je al 4 jaar thuis zat je te lang buiten de arbeidsmarkt was en dus niet interessant als werknemer aan te nemen). Toch kwam er een tijd waarin we beiden geen baan hadden. Mijn uitkering was afgelopen en er kwam werkelijk NIETS meer binnen aan geld.

Absoluut ‘rock-bottom‘…. Erger kon het niet worden.

EN DIE REALISATIE HIELP

We moesten ons nu overgeven. Totale overgave.

We wilden absoluut GEEN bijstandsuitkering aanvragen. En dat deden we ook niet.

We gingen volledig vertrouwen dat het alleen maar beter kon gaan (lees hier mijn blog over vertrouwen & loslaten). Dit was nog voordat boeken als The Secret er kwamen! En pas achteraf realiseer ik me hoe goed het was dat we dat deden.

Er kwam een moment dat er NIETS aan geld meer binnenkwam.

Want er gebeurde een wonder. Een bedrijf waar ik via een uitzendbureau al voor was gesteld maar in eerste instantie niet op gesprek mocht, nodigde me alsnog uit. En ik weet nog dat het november was. Mijn moeder had me een vervroegd verjaardagscadeautje gegeven en we zouden samen naar een kleine sauna in Friesland gaan. En het gesprek was een dagen ervoor. En ik wist dat als het uitzendbureau me zou bellen dat ik dan de volgende dag aan de slag kon. En ik besloot niet op te nemen! Want ik gunde mezelf dat cadeautje na al die stress. En tijdens de rit naar de sauna, belden ze nogmaals en ditmaal kwam inderdaad het nieuws dat ze me graag wilden hebben en dat ik diezelfde dag nog kon beginnen. Maar we waren al onderweg. Dus het werd een dag later ;). Dit gebeurde op 15 november 2005.

Ik kwam te werken voor uitgeverij Ten Have in Kampen, onderdeel van Kok ten Have BV in Kampen. Een vrouwelijke medewerker van de afdeling verkoop ging met zwangerschapsverlof en ik ging haar vervangen. Waar ik me in het verleden binnen 2 weken al dood verveelde, was dit de eerste baan waarbij ik ‘s nachts ging dromen over al die verschillende boeken. Elk boek is een apart product. Met een speciaal onderwerp. En een eigen auteur (het woord schrijver gebruik ik nu niet veel meer). Een eigen ontwerp in de vorm van een omslag (ook het woord kaft is vervangen).

En ik wilde elke boekhandel goed te woord kunnen staan. Dus ik leerde veel. En het beviel van beide kanten dusdanig goed, dat ik de vraag kreeg of ik niet wilde blijven, maar niet voor een ‘simpele’ secretaressebaan. ‘Gek genoeg’ meldde kort daarna een collega zich en vertelde dat ze een nieuwe baan had. En ik wist, dit is mijn kans. Zij deed de promotie & publiciteit van de boeken. En natuurlijk kreeg ik die baan.

Hierdoor kon ik ongelooflijk veel lezen, kwam ik met ongelooflijk veel auteurs in contact, had mooie gesprekken. En ik leerde steeds meer. Toen we in 2007 voor het eerst de Maand van de Spiritualiteit gingen organiseren samen met KRO en Trouw, zochten we de samenwerking met een aantal andere uitgeverijen van spirituele boeken. Ook via hun boeken, leerde ik weer opnieuw. Zeiden we als gezin vaarwel tegen ons christelijk geloof. Ik betrok manlief nl. altijd bij wat ik ontdekte of las. Ik realiseerde me pas onlangs dat dat DE grootste reden moet zijn dat wij SAMEN zijn blijven groeien. 

Financieel ging het echter nog niet echt veel beter. Ja, ik kreeg een vaste baan. We verhuisden van een huurhuis in Kampen naar een koopwoning in Dronten (2007) (waar woningen veel goedkoper waren). Elk jaar op vakantie, zat er echt niet in. En ondanks het lezen van boeken als The Secret, ging het nog niet beter:”Hoe kun je je rijk voelen als je elk dubbeltje moet omdraaien?”.

Ik bleef bij de uitgeverij werken. Al veranderde mijn rol sinds 2011, nadat het bedrijf moest verhuizen naar Utrecht, waar de holding zat. 2011 was een vervelend jaar. Ik zat niet te wachten op de extra reistijd. De auto begaf het ook al snel. Dus er moest een andere auto komen. En ik wilde weg bij het bedrijf en volgde de opleiding NIMA B (Marketing Management). Maar hoe ik het ook probeerde, ik werd nergens aangenomen. Wel werd ik, doordat ik in een keer slaagde (als 40-jarige – wat vele jonkies me niet nadeden) opgemerkt door de commercieel directeur en ik werd aan haar team toegevoegd. En als snel kon ik me gaan specialiseren. En daardoor bleef ik.

Kennis toepassen in de praktijk

Ik dacht dat Niets Doen hetzelfde was als Loslaten

Nadat ik het jaar 2016 begon met het voornemen (EN actie) dat ik niet meer zou klagen, kreeg ik in februari al de maanden gekoesterde opleiding Lichter Leven van Robert Bridgeman cadeau. Wederom een spurt in mijn spirituele groei. Ik leerde EINDELIJK mezelf lief te hebben. Jaren lang vond ik het maar onzin als mensen spraken over ‘van jezelf houden’. Totdat ik dat daadwerkelijk ging doen. En het verschil merkte. En vanaf toen ging het snel!

Begin 2018 begon manlief voor het eerst weer te werken (de reden hiervan heeft te maken met mijn zelfliefde, maar dat vertel ik nog wel eens). Hij had inmiddels zijn gave van healen ontdekt en omarmt en ook met hem ging het beter. Dit betekende MEER geld! Met regelmaat gingen we nu op een terras een kopje koffie drinken. Bij voorkeur langs het Veluwemeer, maar Natuurpark Lelystad was ook een geliefde plek. Een terrasje pakken, vind ik heerlijk. Ik geniet daar enorm van. Uiteten hoeft niet persé. Maar een Latte Macchiato of een ijskoffie al dan niet met wat lekkers vind ik nog altijd een verwennerij. En waar je dankbaar voor bent, krijg je meer van.

In 2017 groeide ook mijn behoefte om iets voor mezelf te beginnen. Ik volgde ongelooflijk veel gratis trainingen. En probeerde een start te maken in 2018 voor de Nederlandse markt. In het najaar besloot ik een training te gaan volgen van een Amerikaanse womanpreneur. En in maart 2019 ging ik voor het eerst sinds 2003 weer vliegen. Ditmaal naar San Francisco, voor het bijwonen van een event met meer dan 500 vrouwelijke ondernemers. Of vrouwen die aan het begin stonden van hun eigen bedrijf. Iets wat alleen mogelijk was, doordat manlief was gaan werken. En ik besloot me te gaan richten op de Engelstalige markt.

Tijdens het event leerde ik Kim Le kennen. Een prachtvrouw, die ongelooflijke verhalen heeft. Over hoe ze als bootvluchtelingen aankwamen in de VS. En hoe ze in een verstikkende relatie terecht kwam. En hoe ze desondanks altijd het goede in mensen zag, en de verbinding met bron zag. EN ze kende haar kracht, zij kon mensen ‘genezen’ van hun geldblokkades. Zelf ging het haar financieel voor de wind. Ze had klanten die haar gerust 10.000 dollar betaalden.

Ik besloot haar training te volgen. En ondanks dat deze alles behalve goedkoop was, moet ik zeggen dat het me veel heeft gebracht. Ik heb veel inzichten gekregen.
* Stilzitten kon ik slecht en tijdens een meditatie kwamen we erachter dat ik ooit een slaaf moet zijn geweest en een slaaf mocht nooit nies doen. Eigenlijk verbaasde me dat inzicht niet. Want ik heb altijd gezegd dat ik een neger in een blank lichaam ben (en ja, ik zeg die woorden nog steeds. Ze zijn niet denigrerend bedoeld. Alleen de lezer kan ze denigrerend zien en opvatten. Vroeger was dat nu eenmaal de term voor donkere mensen. En ik heb diverse neven en nichten die geadopteerd zijn en een prachtige huidskleur hebben, dus het is alles behalve discriminerend bedoeld).

* Ook leerde ik met welke geld mindset ik ben opgegroeid. Hoe het thuis was. Dat geld altijd een probleem was.

* Lange tijd zag ik geld als het ‘kwaad van de wereld’.  Zonder geld zou er minder gedoe zijn. En hoewel dat hoogstwaarschijnlijk absoluut waar is, heb ik het inzicht gekregen dat het kwaad niet in het geld zit, maar kan zitten in de eigenaar van het geld.

 

(en nog steeds zeggen mensen om mij heen dat, maar ik denk dat ik al van ver gekomen ben)
Ondanks dat mijn bedrijf niet van de grond kwam, bleef geld wel binnenkomen.

En het is dankzij deze training dat we nu in Portugal vertoeven.

Toen in maart 2020 de C-crisis toesloeg en ik zag hoe gek mensen reageerden, was ik helemaal klaar met Nederland. Van 1992-1994 had ik in het buitenland gewerkt en nooit gedacht weer terug in Nederland te wonen, maar dit was duidelijk het teken dat er iets moest gebeuren. Ook in mijn werk zat ik inmiddels op een dood spoor. Ik had ze alles geleerd over hoe uitgeverijen geld konden verdienen met e-mailmarketing, hoe ze leads voor hun nieuwsbrieven konden krijgen, en de omzet van de uitgeverijwebshop was geëxplodeerd. Een aantal jaren op een rij verdubbelden we elk jaar de omzet. Niet iedereen wilde mijn tips aannemen. En niet iedereen had tijd om alle tips uit te testen. Maar ik had het idee dat ik mijn kennis had overgedragen en dat het tijd was voor iets nieuws.

Dankzij het feit dat ik in 2017 genoeg van mezelf hield, hadden we in 2020 een kleine buffer om Nederland te kunnen verlaten EN onze banen op te zeggen. Het huis (gekocht net voor de crisis in 2008 toesloeg) bracht in 2020 zelfs een kleine winst op (iets wat tot dan toe onmogelijk was geweest).

 

Doordat

En ik denk dat mijn behoefte aan voorverpakt ijs, komt doordat we daar vroeger nauwelijks geld voor hadden. Waterijsjes maakten we wel veel van Roosvicee.

Vertrouwen

Ik keek kritisch naar mezelf en deed een sprong naar vertrouwen.

Vertrouwen dat het universum brengt wat we nodig hebben.

Kort daarna zag ik dat een bericht die ik al eerder in een Facebookgroep had geplaatst eindelijk werd goedgekeurd doordat er een reactie op kwam. Twee mannen reageerden. En beiden schreef ik een privébericht. Maar 1 reageerde uiteindelijk. Een Schot. We zijn bij zijn gezin gaan kijken, hij had niet echt twee rechterhanden en ze wilden twee dagen per week hulp. Terwijl er niet eens een fatsoenlijke plek was waar we konden staan. Het lijkt er soms op alsof mensen denken dat een ‘caravan’ hetzelfde is als een ‘campervan’. Maar we moeten een voortent erbij kwijt kunnen én ook nog een tentje voor dochterlief. Deze plek was het ook zeker niet. We waren inmiddels aangekomen in de laatste week in het huis. Ik besloot de andere man die had gereageerd in de FB groep te taggen dat ik hem een bericht had gestuurd. En toen reageerde hij al gauw. We spraken af voor de volgende dag. Woensdag was het inmiddels. ‘s Morgens om half 9… Whatever it takes toch?!

We hadden net met hem en zijn vrouw kennisgemaakt toen de regen met bakken uit de hemel kwam.
Maar we gingen met z’n allen in hun 4×4 en reden naar de plek toe die ze in gedachten hadden.
Geweldig… We konden ver kijken! Niemand in de buurt!

Het universum houdt van 'overpresteren'

In gedachten zag ik onszelf een composttoilet bouwen. Ik had nog niet eens over douchen nagedacht. Ik dacht, we betalen het zelf…

Tijdens het bekijken gaven ze al aan dat ze een composttoilet wilden gaan bouwen en een buitendouche. En ik stond versteld! Zij betalen het en in ruil voor hier Gratis te staan, helpen we ze mee met het bouwen (ze willen ook nog luxe camperplekken maken met privésanitair – eerste is inmiddels bijna af).

Binnen twee weken hadden we een composttoilet, buitendouche en (af)wasplek. Nog beter dan ik had kunnen bedenken!!!

En de rust hier. We voelen ons weer beter. Ook tussen manlief en mij gaat het weer beter. Niet dat het slecht ging, maar we merken dat we nu weer meer een team zijn. Super.

Dus wederom een belangrijke les geleerd. Het draait om je wens helder hebben en daarna de wens loslaten en vertrouwen dat het goedkomt. En je laten verrassen. En dan zie je dat het ALTIJD goed komt en meestal nog beter dan je zelf had bedacht <3

En dan geeft het universum zelfs nog meer dan ik had gevraagd!

PS… Inspired action (actie die vanuit aan aandrang komt) is wel noodzakelijk… Op het moment dat je voelt dat je iets moet doen, of het nu een blokje om lopen is, naar een winkel gaan, iemand bellen… volg je impuls… Dat zijn namelijk de momenten waarop het universum je handreikingen geeft.